Houtwerkers is geneig om te werk met spesifieke hardehoutsoorte, baie soos motorwerktuigkundiges, eerder geneig om te werk aan spesifieke handelsmerke of modelle van motors. Dit is dikwels 'n kwessie van vertroudheid en vertroosting, aangesien die houtwerker goeie resultate met 'n spesifieke hout gehad het, sodat hulle geneig is om te voorkom dat verskillende hardhoutsoorte probeer word.
Elke hardhout het sy neigings, of dalk meer toepaslik vir die vakman, tegnieke om met daardie spesifieke hardehout te werk.
Dit kan veral waar wees wanneer dit kom by die afwerking van die stuk. Byvoorbeeld, esdoorn kan temperamentvol wees om af te handel en is vatbaar vir krimp as gevolg van uitbreiding en inkrimping as gevolg van seisoenale humiditeitsskommelings.
Eik kan vinnig gereedskap vervaag en kan verdeel of skeur wanneer dit geroer word en kan maklik brand as jy nie die hout verby die sny gereedskap vinnig beweeg nie. Daarbenewens is die voorkoms van die voltooide eikebome baie afhanklik van hoe die hout gemaal is toe die boom gesny is (kwartsaagde eikebome in vergelyking met platgesaagde eikehout).
Kersie benodig 'n finesse-aanraking eerder as brute krag om die hout in die gewenste produk te manipuleer, en om eenvormige kleur oor 'n aantal verskillende borde te kry, kan uitdagend wees.
Poplar werk goed vir algemene houtwerk take, en is ideaal vir geverfde projekte, maar neem nie 'n vlek goed nie. En eksotiese hardhoutsoorte soos ipe kan asemhalingsprobleme veroorsaak as die saagsels ingeasem word.
Daarbenewens, sommige beskou dit as 'n reënwoudspesie wat vermy moet word.
Variëteite van okkerneut
Die twee belangrikste tipes okkerneut wat beskikbaar is vir houtwerk, is Engelse Walnut en Swart Walnut. Ten spyte van die naam word die Engelse verskeidenheid meestal uit gebiede van Kalifornië geoes. Hierdie soort okkerneut is effens ligter as swart okkerneut, wat uiters duursaam is, en dit is ideaal vir gebruik in meubelstukke wat 'n klop kan neem.
Byvoorbeeld, Walnut was die hout van keuse vir geweervervaardiger Smith en Wesson vir hul geweer, haelgeweer en pistoolaandele.
Houtwerk met okkerneut
Die onderste stamme van swart okkerneutbome is dikwels groot en met 'n groot mate karakter, wat dwarsdeur hierdie gedeelte van die boom perfek vir bultjies maak. Hierdie burl-afdelings word hoogs gesog deur houtwerkers wat graag tafels, stoele en ander spesiale meubels uit die ongewone organiese vorms maak.
Ten spyte van die stewige aard van die finale produk, is okkerneut ietwat ongewoon vir 'n stouthout soos dit goed reageer op stoom buiging. Daarbenewens benodig dit lymmer, maar lymper moet dadelik skoongemaak word, want as die lym toegelaat word om te droog, sal dit deur die finale afwerking as 'n donker, amper koffie-gekleurde letsel in die gekleurde afwerking vertoon.
Afwerking Walnut
Walnut het 'n reputasie dat dit temperamentvol is om te eindig, dit wil sê om langdurige afwerking te behaal, sal 'n bietjie meer werk benodig as om net 'n vlek en poliuretaan toe te pas . Baie ouer okkerneutstukke wat oorspronklik klaar was met lynolie of tungolie, het gewoonlik 'n grys bleek wat baie mense onaantreklik vind.
Okkernoot kan wonderlike graanpatrone hê wat, terwyl dit redelik donker is, uiters aantreklik kan wees wanneer dit behoorlik afgehandel word. Die eerste stap om hierdie graanpatrone uit te wys, is om die hout behoorlik te sand . Handskuur met die graan is die beste manier om hierdie hardehout te masseer om sy pragtige graan uit te voer, met die vinniger skuurpapierpapier soos jy gaan. Ideaal gesproke wil jy die saagsels uit enige porieë in die hout (met 'n lugslang wat aan 'n lugkompressor gekoppel is) soggens uitblaas voordat jy na die volgende fyner papiergronk gaan. Na skuur met baie fyn skuurpapier (320 grit of hoër) en die saagsels blaas of stofsuig, verhoog die koring van die okkerneut effens deur die oppervlak van die bord met 'n klam lap af te vee. Laat die hout toe vir 'n paar minute sit, dan lig die oppervlak liggies om die opgehoopte graan te klop.
Shellac is 'n algemene eerste stap om die okkerneut te voltooi, aangesien dit 'n goeie basis kan gee waaruit later stappe soos 'n gelvlek of glans aangewend kan word. Shellac kan ook met kleurstowwe gemeng word om die donker okkerneut te verlig.
Dien 'n eweredige skulplak toe en laat dit deeglik droog word vir 'n paar uur voor liggies skuur (altyd met die graan) met behulp van uiters fyn skuurpapier om enige hoë kolle te klop. Stof of blaas die oorblyfsel van die skuur af voordat 'n ander laag of 'n gelvlek toegedien word.
Baie houtwerkers hou daarvan om 'n graanvuller toe te pas om die graan op te lig, wat die beste gedoen word na 'n paar skulplakke. Na afvee van die oortollige vulsel of vlek, kan addisionele velle skulpakkies of selfs minerale olie 'n fyn glans op die stuk bring.